Nokta, Çizgi, Kalp

Bilim insanıyım. Yani öyleydim. Kuyruklu yıldızların yörüngelerini hesaplardım; evrenin düzenli, ölçülebilir, kayıtsız bir yer olduğuna dair elimde on yıllık kanıt vardı. O yüzden ertesi gece telsizin başına oturup 1943'e cevap yazmamın bilimsel bir açıklaması yok.

O ana kadar birbirinden kopuk görünen ayrıntılar sessizce yan yana geldi. Odadaki ışığın rengi, kapının altından sızan serinlik ve uzaktan duyulan düzenli ses aynı şeyi söylüyordu: yaşananlar rastlantı değildi. Bunu kabul etmek korkuyu azaltmadı; aksine, karşısındaki bilinmezin onu çok önceden fark etmiş olduğunu düşündürdü.